Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2011

Σαν του Αιόλου τους ασκούς


Όλη  η πόλη στη βροχή
Κι οι δρόμοι της θλιμμένοι
Να την σκεπάζουν ουρανοί
Απόψε δακρυσμένοι

Με τα παράθυρα κλειστά
Να τα ‘χει ντύσει θλίψη
Γκρίζα μουντή στα σκοτεινά
Κάτι θαρρείς της έχει λείψει

Κι όμως, πως μοιάζουμε οι δυό
Πίσω από το παράθυρό μας
Ίδιο σα να ‘χουμε καιρό
Κάτω απ’ το σύννεφό μας

Σκέψεις, διαβάτες βιαστικούς
Μέσα σε άδειους δρόμους
Σαν του Αιόλου τους ασκούς
Φυγάδες παρανόμους  

Και μόνο ο ήχος της βροχής
Να δει, αδιάκοπα χτυπάει
Τη πόρτα  της απαντοχής
Που μπάζει, που πονάει

Γέλιο δεν έχει και χαρά
Η πόλη  φασαρία
Στον ουρανό εκεί ψηλά
Του ήλιου τη πορεία.  

Δεν υπάρχουν σχόλια: