Σάββατο, 13 Αυγούστου 2011

"Σαν ένα τίποτα ,ξεχάστηκε το χθες"...


"Σαν ένα τίποτα ,ξεχάστηκε το χθες"...
μα στις καρδιές μας μένει πάντα αυτό το κ ά τ ι..
να μας θυμίζει περασμένες διαδρομές...
άλλοτε γέλιο και χαρά, άλλοτε δάκρυ ...

σβήνουν στη λήθη όλες οι όμορφες στιγμές
γκρίζες σκιές μες της ζωής το μονοπάτι
αγάπες, έρωτες, ολόκληρες ζωές
φαντάζουν τώρα μια φτηνή οφθαλμαπάτη

"σαν ένα τίποτα, ξεχάστηκε το χθες"
κάπου ριγμένο μες του χρόνου το συρτάρι
λίγο οξυγόνο , δύο τρείς αναπνοές
απ τις πολλές που η ζωή ,μας έχει πάρει

πιάσε το χέρι μου και κράτα το αν θες
λίγο του χρόνου να απαλύνουν οι ρυτίδες
πριν οι ζωές μας γίνουν άψυχες σκιές
σ’ έναν ορίζοντα ασπρόμαυρες σελίδες

μέσ’ απ’ το τίποτα γεννιούνται οι ζωές
κι από το τίποτα ξεσπούν οι καταιγίδες
έχουν οι έρωτες κι αυτοί ανατροπές
μα σ΄ αγαπώ κι αυτό το κ ά τ ι έχει ελπίδες

κάπου ξεχάστηκε απόψε ο θεός




κάπου ξεχάστηκε απόψε ο θεός
κι αυτή η νύχτα δεν ξημέρωσε για μένα
γίναν τα μάτια σου στα μάτια μου ουρανός
και το κορμί σου τα φεγγάρια τα χαμένα

δεν ξημερώνει πια στου κόσμου τις αυλές
όλο τον ήλιο έχει πάρει το φιλί σου
κι όπου αγγίζει του κορμιού μου τις κορφές
με αγκαλιάζει όπως η ανάσα τη ζωή σου

κοίτα πως μπλέκονται τη νύχτα οι σκιές
όταν ο έρωτας τα βράδια ξαγρυπνάει
δεν ξεχωρίζουν στο σκοτάδι οι ζωές
ούτε οι χτύποι της καρδιάς που αγαπάει

κάπου ξεχάστηκε απόψε ο θεός
κι εμείς δεμένοι με μια άρρηκτη αλήθεια
σε μια αγκαλιά να αναρωτιόμαστε το πώς
αλλάξαν έστι οι ζωές μας σε μια νύχτα


.